Siam4friend - ไทม์ไลน์ หน้าที่ 4586

ใครยุอุบลแอดมา

เหงาๆ

.....แม้เหมือนความคิดความอ่านก็อาจไม่เหมือนคนอื่นๆๆๆและมีความคิดที่อาจจะแปลกๆๆกว่าคนอื่นแต่สิ่งที่คิดว่าทำได้ตอนนี้คือคิดว่าอยากเสียสละให้ได้มากที่สุดไม่ว่าพวกเค้าเหล่านั้นจะเป็นคนหรือสัตว์จะเสียสละได้....มีแม่สุนัขกับลูกสุนัขชอบมานอนหน้าห้องพักบ่อยๆๆ463 แม่สุนัขคงรักลูกมันมากให้ลูกมันดูดนมและคงรักและมันก็ไม่ทอดทิ้งลูกมันเพราะเห็นหลายวันมากที่มันพาลูกมันมาหน้าห้องพักบ่อยๆๆเวลามันหิวไม่ก็มานอนเฝ้าห้องพักบ่อยๆๆให้........บางทีก็สงสารสุนัขทุกๆๆตัวจนยอมให้มันทานข้าวเยอะๆๆแล้วยอมทานน้อยๆๆเอาหุ้งขาวเยอะๆๆเพื่อให้พวกสุนัขทาน....พวกมันไม่สามารถหุงหาอาหารเองได้ไม่สามารถเดินไปเซ่เว่นแล้วซื้อทานเองได้หรอก....

สิ่งต่างๆๆที่ผ่านมาแล้วไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เลยแต่สิ่งที่ทำได้หลังจากนี้คือทำดีคิดดีพูดแต่สิ่งที่ดีๆๆอะไรที่ผ่านมาแล้วจะพยายามลืมมันไปให้หมดไม่คิดถึงหรืออะไรทั้งสิ้น.......ร่างกายก็เสียสละได้ถ้าลาจากโลกนี้ไปแล้ว707912ถ้าวันหนึ่งต้องจากไปโดยที่หลับไม่ตื่นแบบที่มีคนๆๆหนึ่งบอกตอนอายุ30 แต่ก็ไม่ได้เชื่อ100เปอร์เซ็นต์แต่ถ้าหากร่างกายสามารถใช้ประโยชน์ต่อคนอื่นๆๆได้ก็บริจาคทั้งหมด...อีก4ปี...ถ้าสิ่งที่เค้าพูดเป็นเรื่องจริงก็คงทำแบบนั้น....เลือดในกายก็เสียสละให้คนอื่นได้ชอบที่สุดตือการบริจาคเลือดชอบการให้เลือดคนอื่นเพราะมันให้มาจากใจที่บริสุทธิ์แค่อยากให้อยากให้สิ่งที่เราตั้งใจให้จริงๆๆและทำแบบนี้มาตลอดๆๆตั้งแต่เรียนปี1ยันทำงาน....แม้บางครั้งจะไปยริจาคแต่บริจาคไม่ได้เพราะบางครั้งบริจาคไม่ได้แต่ก็ภูมิใจในตัวเองและรู้สึกสุขทุกครั้งที่ได้บริจาคเลือด......

อยากมีความสุขทุกๆๆวันมากกว่าทุกข์อยากจะมีความสุขเหมือนนามสุกลที่สุขมากๆๆๆ......รู้สึกเสียใจที่สุดเสียใจจริงๆๆที่ทำให้คนที่หวังดีกับเราทำให้เค้าผิดหวังเพราะเค้าคิดว่าเราจะเปลี่ยนตัวเอง.......การที่เป็นคนตรงมากมีความคิดเป็นตัวของตัวเองที่โครตจะสูงมากๆๆมันไม่ดีกับตัวเองเลยสักนิด......อย่าว่าจะไม่ชอบคนที่นินทรากันลับหลังเลย...เราก็เคยนินทราคนอื่นโดยที่ชอบคิดเสมอว่าถ้าใช่เรื่องจริงไม่นับเป็นนินทราทั้งๆๆที่สิ่งเหล่านั้นเรียกว่านินทรา......ชอบบอกตัวเองให้ให้อภัยและลืมแต่ทำไม่ได้สักครั้งที่ที่ผ่านมา...แต่วันนี้จะให้อภัยทุกๆๆคนที่เคยทำให้เราโกรธเราเกียจหรือเคยทำให้เรารู้สึกแย่ทั้งหมด......ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีอยู่จริงหนูขอสัญญาว่าหนูจะให้อภัยทุกๆๆคนที่เค้าอาจทำไม่ดีกับหนูและหนูเชื่อว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง...หนูไม่สามารถบังคับให้คนอื่นมาชอบมารักหรือบังคับให้ใครมาเข้าใจตัวหนูได้...ไม่สามารถบังคับให้ใครมามองเราในแง่ที่ดีได้ทุกคนหรือมาถูกชะตาหรือไม่อคติต่อกันได้....แต่สิ่งที่ทำทำได้เพียงมีความจริงใจให้คนอื่นๆๆเวลาคุยหรืออะไร.....

ในใจก็อยากบวชชีตลอดชีวิต....ถ้าถูกล๊อตตาลี่หรือสามารถดูแลพ่อแม่ให้สุขสบายและดูแลทดแทนบุญคุณท่านได้แล้วไม่ใช่ให้ท่านเป็นห่วงบ่อยๆๆ....ทั้งๆๆที่กิเลสในตัวก็ยังไม่หมดยังอยากมีความรักยังอยากลองมีครอบครัว..ยังอยากมีลูกที่เป็นผู้หญิง...ยังอยากให้พ่อแม่ภูมิใจในตัวของลูกคนนี้...ใบปริญญาไม่ได้วัดความสำเร็จในชีวิตเพราะตอนนี้ไม่สมารถเลี้ยงดูพ่อแม่ได้เลยมีแต่ขอเงินพ่อแม่ใช้ด้วยซ้ำ...และทำผิดศิลบ่อยๆๆซื้อเหล้าซื้อเบียร์ติดเหล้าติดเบียร์สนับสนุนคนเล่นหวยจนถึงขั้นมาจดหวยส่งคนอื่นซึ่งเป็นนิสัยที่แย่มากๆๆ....คิดสักวันว่าจะเลิกเล่นหวยจริงๆๆจังๆๆแล้วหันมาทำงานตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากินหาอาชีพเสริมอื่นๆๆทำคนจะมีเงินก็ต้องทำงานและงานที่ทำต้องสุจริตที่สุดและก็ต้องตั้งใจทำงานให้ได้มากที่สุดจะเป็นแค่คนที่คิดว่าทำดีอย่างเดียวไม่ได้ต้องเป็นคนที่พัฒนาตัวเอง....ถ้าเราทำไม่ดีคนอื่นว่าไม่ดีก็ต้องหันมามองตัวเองมองขอเสียของตัวเองไม่ใช่ไปมองขอเสียของคนอื่นแล้วไปว่าไปโทษเค้า....โตแล้วถ้าคิดเองไม่เป็นเตือนตัวเองไม่เป็นก็ไม่มีใครสามารถจะไปเตือนไปสอนได้....เพราะถ้าเราคิดเป็นเปลี่ยนมุมมองเปลี่ยนทัศนะคติมองทุกๆๆอย่างให้บวกและมองทุกๆๆคนในแง่ที่ดีๆๆไม่อคติกับใคร...ไม่พูดแขวะคนอื่นหรือะไรทำตัวเองให้ดีก่อนทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีซะก่อนก่อนที่จะไปว่าคนอื่นๆๆ....แม้เค้าจะเป็นคนดีหรือไม่ดีเร่ไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินเค้าด้วยความคิดของตัวเองเป็นใหญ่และเป็นหลัก....คนทุกคนมีด้านที่ดีและไม่ดีเสมอ...ไม่มีใครดีที่สุดหรือชั่วที่สุด....ทุกๆๆคนมีด้านที่ดีๆๆและไม่ดีเสมอ.....

ถ้าวันหนึ่งต้องหลับไปแล้วไม่ตื่นอย่างที่เค้าเรียกว่าคนปฏิบัติบอกจริงๆๆ ขออโหสิกรรมให้ทุกๆๆคนที่อาจทำไม่ดีกลับเราทุกๆๆๆคนที่อาจเคยพูดไม่ดีหรือเคยนินทราหรืออะไรทั้งสิ้นขออโหสิกรรมทั้งหมด คนที่อาจเคยทำร้ายหรืออะไรจะให้อภัยจริงๆๆจากใจจริงๆๆ....รู้ตัวดีอาจไม่ใช่คนที่ดีหรืออาจยังเป็นคนไม่ดีพอด้วยซ้ำไปว่าคนอื่นเลวด้วยความคิดของตัวเองหรือจากสิ่งที่เห็นพฤติกรรมหรืออะไร...ทั้งๆๆที่ตัวเราเองอาจไม่ได้อะไรมากด้วยซ้ำทั้งๆๆที่ตัวเองมีข้อเสียตั้งมากมายทำอะไรให้ตัวเองดูเลวๆๆในสายตาคนอื่นในบ้างหลังหรือหลายๆๆครั้งเพื่อประชดชีวิต....แต่สิ่งที่ทำไปตัวเราเองที่ทุกข์ที่สุด...ไม่เคยชอบการโกหกเลยสักนิดแต่บ้างครั้งจำเป็นที่ต้องทำเพราะถ้าไม่ทำตัวเองก็เดือดร้อน.....ทำตัวแย่โครตๆๆกับสิ่งที่อาจทำหลายๆๆครั้งคนที่ทุกข์ที่สุขรู้สึกผิดที่สุดก็คือตัวเราและเราเองที่คิดมากตั้งแต่เด็กจนโตก็จะรู้สึกผิดมากกว่าคนอื่นหลายเท่าๆๆๆ....พ่อแม่ก็อายุมากขึ้นเรื่อยๆๆและเรื่อยๆๆสิ่งที่ทำอะไรไม่ดีลงไปหลายๆๆครั้งเหมือนคนอกตัญญู...ทำให้พ่อแม่ผิดหวังแล้วผิดหวังเล่า...ไม่คิดเปลี่ยนตัวเองให้ชัดเจนเลยสักนิด....คนที่เค้าทำดีกับเราหลายๆๆคนเชื่อเราว่าเราจะเปลี่ยนตัวเองได้ไปทำให้เค้าเสียหน้าเสียความรู้สึกยิ่งทำให้รู้สึกแย่ถึงแย่ที่สุด.....พ่อแม่หรือที่ๆๆเรียนทุกๆๆที่สอนเสมอให้รู้จักบุญคุณคนอื่นหรือคนที่ดีกับเราทุกๆๆคน......กรรมใดๆๆที่เคยทำไม่ดีกับใครไว้ขอให้พวกเค้าอโหสิกรรมให้ด้วยเถอะขอให้ได้อย่าจองเวรจองกรรมกันอีกเลย....กรรมใดๆๆก็ตามที่ใครๆๆอาจทำกับข้าพเจ้านี่ก็ขออโหสิกรรมให้ทั้งหมด......ขอให้รู้จักการให้อภัยอย่างแท้จริงไม่โกรธไม่เกียจหรืออาฆแค้นใครอีกเลย...ขอให้ผลบุญที่ทำในอดีตชาติและปัจจุบันชาติส่งผลให้มีสติรู้ตัวอยู่ทุกขณะ.....
อะไรที่เคยทำให้ใครอาจไม่ชอบหรืออะไรขอให้พวกเค้าเหล่านั้นอโหสิกรรมให้คนที่ไม่ได้ตั้งใจด้วยเถอะ.....เพราะสิ่งที่คิดว่าคิดถูกมาตลอดคือสิ่งที่ชอบอาฆแค้นคนอื่นมาตั้งแต่อดีตชาติมันแก้ไขยาก.....มีสติทุกๆๆอย่างที่พิมพ์ไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า...โรคเครียด...ไบโพลาร์....สภาวะทางจิต...หรือโรคจิต...หรือจิตเวชใดๆๆทั้งสิ้น....คนทุกคนล้วนมีกรรมเป็นตัวกำหนดชีวิตไม่เกิดจากการกระทำหรือสิ่งที่ทำผ่านๆๆๆมาก็หลายๆๆสาเหตุและปัจจัย......มีคนพูดให้พูดอยู่กับร่องกับรอยแต่ถ้าไม่ใช่วิธีนี้พิสูจน์สิ่งต่างๆๆที่อยากรู้ก็จะไม่มีวันรู้.....เรื่องบางเรื่องก็โครตจะอธิบายยากถึงยากที่สุด....แต่จะพยายามอยู่กับปัจจุบันให้ได้

ไม่สวยแต่รักจริง