Siam4friend - ไทม์ไลน์ หน้าที่ 4731

lookkwan1991

รู้สึกบ่น 11 ธ.ค. 60

พอมีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้นอยู่ไกลบ้านมากขึ้นมันก็ทำให้คิดอะไรได้บ้างคนที่มีแม่เคยทำอาหารให้ทานมีแม่คอยปลุกบ่อยๆๆตอนไปเรียนตั้งแต่เด็กๆๆๆพอมาทำงานไกลบ้านมากทั้งเหงาทั้งเข้าใจชีวิตสิ่งต่างๆๆที่เคยประชดตั้งแต่มาอยู่ที่นี่จนร่างกายตัวเองแย่และแย่มากดื่มเหล้าดื่มเบียร์จนตัวเองรถล้มเป็นแผลเป็นที่แขนปาโทรสัพเวลาเมาจะให้รุ่นไหนถ้าอยู่กับคนนิสัยเสียแบบนี้ไม่ควรใช้ด้วยซ้ำเข้าใจเวลาที่ทำให้พ่อแม่ทุกข์แล้วจริงๆๆๆๆย้ายโรงเรียนบ่อยๆๆๆและสร้างแต่ปัญหาให้พ่อแม่เอาทองที่แม่เคยซื้อให้1บาทไปขายและโกหกแม่ว่าไม่ได้เอาไปถึงจะเป็นของตัวเองก็ไม่ควรทำโดดเรียนไปโรงเรียนสายกีฬาสีไม่เข้าติด0ไม่แก้ทำแม่ทุกข์พ่อทุกข์ จนรู้สึกว่าเป็นกรรมทำให้เราทุกข์บ้าง หนีแม่ออกจากบ้านเพราะคิดว่าแม่ไม่รักไปอยู่กับเพื่อนที่อยู่กับแม่ชี ไม่อยากคบเพื่อนเยอะเพราะไม่ชอบคนโกหกหรือเสแสร้งว่าร้ายกันตั้งแต่เด็กๆๆๆ...เรียนมันหลายที่ก็สร้างปัญหาให้แม่ทุกข์ทุกโรงเรียน เกือบเรียนไม่จบมหาลัยเพราะเอาแต่ใจตัวเองไม่เคยฟังใคร ทำงานที่ไหนก็เหมือนเป็นคนไม่มีเหตุผลและเหมือนไม่มีความอดทน ใคนว่าร้ายกันนินทรากันก็ไม่ชอบแล้ว และงานที่อยากทำก็จะทำอย่างไหนไม่อยากทำก็จะไม่ทำ ไม่เคยมองตัวเองว่ามีข้อเสียในตัวเอง.....แต่ก่อนมาอยู่ที่ฉะเชิงเทราใหม่ๆๆแพ้น้ำแพ้ยุงจนผืนขึ้นเต็มขา จุดยากันยุงเยอะมากหมดหลายกล่องมาก ยุงไม่ค่อยชอบตบมันตั้งแต่เด็กไม่อยากจะฆ่ามันด้วยซ้ำ แต่เพื่อความปลอดภัยของตัวเองเลยต้องจุด กินยาแก้แพ้บ่อยๆๆๆลืมตาแทบไม่ขึ้นเลยไปทำงานสายๆๆๆแต่ก่อนๆๆๆ ต้องไปฉีดยาแก้แพ้เพราะตุ่มแดงๆๆเต็มไม่หยุบแต่ก่อน.... แต่ก่อนมาอยู่นี่มันเหงาก็เลยทำชีวิตให้มันมีสีสัน....ดื่มแล้วก็ดื่มใครชวนดื่มดื่มหมด แล้วก็บอกหนูไม่เมาหนูไม่เหน่อหนูโกหกว่าไม่เมา......เมาจนตัวเองลบจนอ้วกบ่อยๆๆจนขาเขียวหลายครั้ง....ประชดชีวิตแบบที่ผ่านๆๆมาไม่ได้มีแต่ทำให้ตัวเองเจ็บและรู้สึกแย่....ถ้าพ่อแม่รู้ท่านคงเสียใจมากกับสิ่งต่างๆๆที่ทำ.....เครียดเรื่องต่างๆๆจนเกิดภาวะเครียดจนผอมเหลือแค่43กิโลกว่าและพยายามให้อ้วนเพื่อบริจาคเลือดได้ ชีวิตคนเรามันสั้นมากถ้าอะไรเป็นสิ่งที่ดีๆๆก็จะทำจนหมดลมหายใจ....แต่ก่อนไปทำบุญที่วัดศิลข้อ5ท่องไม่ออกโดยอัตโนมัติ.....อยากทำอะไรดีๆๆตอบแทนพ่อแม่ที่ให้กำเนิดอยากทำให้ท่านภูมิใจมากกว่าสิ่งที่เคยทำกับท่านไว้ ....ตอนเบญจเพศปฏิเสธพวกท่านว่าท่านไม่ใช่พ่อแม่ในชาติที่แล้วทำท่านเสียใจมาก...แม่เป็นคนอ้วนอยู่ๆๆผอมเพราะเสียใจและผิดหวัง...ทำงานกี่ที่ก็อยู่ได้ไม่นานมีแต่ใช้เงินแม่ไปมาก ......ที่ฉะเชิงเทราอยู่ได้นานที่สุด......เคยขอพรศาลเจ้าพ่อเขากาและหลวงพ่อโสธรให้หนูทำงานอะไรก็ได้ที่เหมาะกับหนู....ไปสมัครแคนนอนปราจีนครั้งแรกผ่านสัมภาษไปบอกเค้าว่าอยากทำงานที่จบตรงมาและเค้าคงงงจะไปสมัครทำไม.........อยู่ที่นี่ได้เรียนรู้ชีวิตหลายๆๆคนทุกคนต่างดิ้นร้นเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด....เงินสำคัญมากแต่ไม่สำคัญมากที่สุด....สิ่งที่มีค่าที่สุดกว่าเงินคือการที่สุขแบบไม่จำเป็นต้องมีเงินมากมายแค่อยู่แบบพอมีพอกินและพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีพอคิดแบบนั้น....

0